Reklamdaki adam manava gider. patlıcanı alır eline, manav amcaya "bunun yenisi gelmedi mi?" gibisinden saçma sapan sorular sorup dallamalığını ispatlar sonra bunu ayrıcalıkmış gibi gösteren reklam şirketi müşteri profiliyle gurur duyduğunu felan belirtir. manavın şaşkıhnlığı 10 numara onun dışında denyo bi reklam. ama beni asıl rahatsız eden çalışan ve sonra kazandığı parayı ota boka (maddeye) yatıran insan modelini bana hatırlatması. gerçekten de insan kazandığını harcarken bu kadar abuk bi hal alabilir mi?TeknoSa müşterisi belki gereğinden fazla mongollaşıyo olabilir ama hepimiz parayı daha kazanırken nereye harcıcaımızı planlıyoruz. monopoly oynarken de öle deilmiydi. 1 tur atardın ew otel patlıcan filan  alırdın kazandığın parayla. şimdi o 1 tur hayatının ortalama 30 gününe eşdeğer. her nekadar oyundaki gibi otel, kasaba filan alamasak da en azından gazetenin teknoloji sayfalarından cep telefonu ya da laptop bakıp hayatımızı takside bağlamayı ve sonra zamanın geçmesini bekleyip maaş  gününü iple çekmeyi bilioruz. Ya ben komünist filan değilim tabi ki günümüzün şartları paranın insan vücudunda dolaşımını bi yerden girip götten çıkmasını gerektirio ama bunun sonu işte o beyni uyuşmuş TeknoSa maymunu gibi olmak heralde.

fantezi no#1: yıl 3865 (küsurat iyidir,insanın aklını karıştırır). herkesin beynine bi çip yerleştirilir. bu çip bireyin günlük düşünce ve çalışma kapasitesine göre kola takılan saatlerin ekranına kredi yükleme işlemi yapar. Kentkart ya da akbil gibi krediler yüklendikçe kahramanımız bu yüklü parasıyla alışverişini yapıp hayatını devam ettirir. insanlar ister bu yolla ister de fiziksel olarak çalışma kapasitelerine göre (işçiler,vücuduna güvenenler, düşüncelerini insanlarla paylaşmak istemeyenler ya

da mankafalar bu yolla) bu dijital saate puan yükleme işlemi gerçekleşir. Yani isteyen oturduğu yerden düşünüp düşünüp  (düşünüyorsan war mısın?) bu düşünceleriyle karnını doyurup kendine patlıcan alabilir. bu düşüncelerin devlete ne faydası olacak demeyin böylelikle insanın düşünüp de uygulamaya koyamadığı (fırsat tanınmıyo kardeşim edebiyatı) ya da cesaret edemediği fikirler değerlendirilmiş o zamanın teknolojisiyle "düşün düşün boktur işin" merkezleri kurulmuş olur. bohem hayat devam eder. herzamankinden daha çok değerlenir hatta. reggae müzik ölmez. herkes rasta yapar saçları. dünya madde bağımlısı olmaz. patlıcanlar kare kafalar güzel olur.bu dünya kimseye kalmaz.

insanların bireysel zeka seviyeleri ile grup içine girdikleri ve orda yaşamaya başladıkları zamanki zeka düzeyleri arasında çok belirgin bi fark war.aptalların grup içindeki yoğunluğu bu seviyeyi daha da aşağıya çekiyo.insanlar bi müddet sonra o içinde bulundukalrı "sürü"de kendi beyinlerini kullanmak yerine ortak bi beyinle hayatlarını idame ettirmeye çalışıyo.avrupanın euroya geçmesi gibi aynı.insan dediin eğer sosyalleşmeye mecbur bi varlıksa o zaman güdülmeye de mecbur demektir.kuralları koyan kim o zamn? ben koyamıyosam .mına koyayım oynamıyorm ben..

aleykum salam sosis künefe

bejer bloglar diyarında bundan sonra..sevgili iskenderun havası ve nefis insanları ayrıyetten yemek yeme tutkuları, iflağ olmaz iştahları ve vurgusunu sevdiminin konuşma tarzları beni bloglamaya yetti. yanlış anlaşılma olmasın ben bu çirkinlikleri buraya yazmak için mi bu blogu açtım benjamin ..hayır o kadar da değil.benim tek amacım bunlardan sıyrılıp içimdeki beceri yeniden ortaya çıkarmak..volkanı patlatmak.vatana millete hayırlı olsun..

                       by candaş sisman